Dodatek aktywizacyjny

Zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instrumentach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001 z późn. zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 października 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego, DODATEK AKTYWIZACYJNY przysługuje bezrobotnemu posiadającemu prawo do zasiłku, jeżeli:

1. Podjął zatrudnienie w wyniku skierowania przez PUP w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymuje wynagrodzenie niższe od minimalnego.
2. Z własnej inicjatywy podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową.

W przypadku, o którym mowa w pkt 1, dodatek aktywizacyjny stanowi różnicę między minimalnym wynagrodzeniem za pracę a otrzymywanym wynagrodzeniem, nie więcej niż 50% zasiłku dla bezrobotnych, przez okres w jakim przysługiwałby zasiłek.

W przypadku, o którym mowa w pkt 2, dodatek aktywizacyjny przysługuje w wysokości do 30% zasiłku, przez połowę okresu, w jakim przysługiwałby zasiłek dla bezrobotnych.

Dodatek aktywizacyjny przyznawany jest decyzją i wypłacany w okresach miesięcznych po udokumentowaniu przez bezrobotnego wysokości otrzymywanego wynagrodzenia.

Dodatek aktywizacyjny nie przysługuje w przypadku:

1. Skierowania bezrobotnego przez powiatowy urząd pracy do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na stanowisko pracy, którego koszty wyposażenia lub doposażenia zostały zrefundowane zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1;
2. Podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej u pracodawcy u którego był zatrudniony lub dla którego wykonywał inną pracę bezpośrednio przed zarejestrowaniem jako bezrobotny;
3. Podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej za granicą Rzeczypospolitej Polskiej u pracodawcy zagranicznego.