2011-01-28 09:27:03
Prace interwencyjne
to forma zatrudnienia polegająca na częściowej refundacji na rzecz
Pracodawcy kosztów wynagrodzenia oraz składek na ubezpieczenie
społeczne.
Celem
prac interwencyjnych jest aktywizacja osób bezrobotnych będących w
szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy zgodnie z Ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach tynku pracy ( Dz. U. z 2008 r. Nr 69,poz. 415,
z póź. zm )oraz
rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 roku
uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w
zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa
w
zakresie zatrudnienia (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008 str.3);
Do
odbywania prac interwencyjnych u Pracodawcy podlegającemu przepisom o
pomocy publicznej może zostać skierowana osoba bezrobotna mieszcząca się
zarówno w kategorii osób wskazanych w art. 49 Ustawy o promocji… jak i art. 2 pkt 18 i 19 (WE) 800/2008.
Wg art. 49 Ustawy o promocji…. w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy znajduje się osoba:
1)bezrobotna do 25 roku życia ;
2) bezrobotna długotrwale (czyli osób pozostająca
w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez okres ponad 12
miesięcy w okresie ostatnich 2 lat, z wyłączeniem okresów odbywania
stażu i przygotowania zawodowego dorosłych) albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobieta, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;
3) bezrobotna powyżej 50 roku życia;
4) bezrobotna bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;
5) bezrobotna samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia;
6) bezrobotna, który po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;
7) bezrobotna niepełnosprawna.
Wg art. 2 pkt 18 (WE) 800/2008 pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest to osoba:
1) będąca bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy;
2) nie mająca wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego;
3) powyżej 50 r.ż.;
4) dorosła mieszkającą samotnie, mająco na utrzymaniu co najmniej jedną osobę;
5)
pracująca w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym
dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż
średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie
członkowskimi należy do tej grupy stanowiącej mniejszość;
6)
jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w
celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi
poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć
doświadczenie zawodowe.
Wg art. 2 pkt 19 (WE) 800/2008 pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji jest to osoba, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące.
Organizatorem prac interwencyjnych może być pracodawca
(oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości
prawnej a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej
jednego pracownika) oraz przedsiębiorca niezatrudniający pracowników.
Prace interwencyjne nie mogą być organizowane u pracodawców będących:
- partiami lub organizacjami politycznymi;
- posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich;
- organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa
pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;
- organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur
oraz klubów pracy;
- urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
-kościołami lub związkami wyznaniowymi z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art.3 ust.3 pkt 1ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie( Dz. U. Nr 96, poz.873 z póź, zm.);
- przedstawicielstwami państw obcych.
Pracodawca ubiegający się o organizację prac interwencyjnych składa wniosek o organizację prac interwencyjnych do wybranego powiatowego urzędu pracy.
Umowa o organizacje prac interwencyjnych może być zawarta, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:
- ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy;
- liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji
w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Wzory dokumentów
Załączniki